Lieve Schat

7 jaar alweer. 7 jaar alweer dat jij niet bij me bent. En meissie, wat doet het nog steeds zeer. Jou moeten missen, het wordt niet minder maar steeds meer. Ik weet nog, 19 juni 2002. Een stralend mooie dag. Een kennis was bij mij op visite. We zaten in de tuin. Zij vroeg hoe het met me ging. Ik vertelde haar dat we na jaren van tegenspoed nu langzaam aan de goede kant op gingen. Op dat moment wist ik niet, dat jij om het leven was gebracht.

 

In 1997 overleed mijn moeder heel plotseling. Jouw oma waar je graag kwam, waar je stapel mee was. Ondanks het grote verdriet wat je voelde, stond jij me aan alle kanten bij. Je was er voor mij. In 2000 moest ik naar Parijs voor een hersen operatie. Jij ging met me mee, bijkomend uit de narcose, zat jij naast mijn bed. Je was er weer voor mij. Zoals je voor iederéén klaar stond. Een geweldig sterke persoonlijkheid, met het hart op de goede plaats.

 
Voorjaar 2001 nam je het besluit bij "hem" weg te gaan. Dat besluit nam je niet zomaar, daar gingen jaren aan vooraf. Je nam dat besluit en wat vond ik je sterk. Met 3 kleine kinderen een nieuw leven opbouwen. Kort daarna overleed mijn vader, ook heel plotseling. Samen hebben we dit verlies gedragen. Stond jij me weer aan alle kanten bij. Ondanks je eigen verdriet om opa, je scheiding, je leven weer op de rails krijgen, noem maar op.  Meissie, wat had ik een bewondering voor jou.

 
Je stond er alleen voor, met 3 kleine kinderen. Maar lieve schat, ik zag je opbloeien. Regelmatig vroeg je je af, of je het juiste besluit had genomen, de kinderen niet in gezinsverband laten opgroeien. Maar met hem samen, het ging gewoon niet meer. Hij nam niet de verantwoording voor zijn gezin, jij moest alleen de kar trekken. Je ging ervoor, kreeg na lange tijd je eigen stekkie, samen met de jongens. Je werkte als de jongens bij hem waren, als je vrij was, de kinderen bij je, een lieve gekke moeder. Wat deden we veel samen in die tijd. Met de jongens naar Ballorig, met mooi weer naar het strand, ondanks al de ellende van een scheiding, hadden we het heel leuk, werd onze band steeds sterker.
 
Tot die 19de juni. Nog maar 6 weken had je eigen woonruimte. Die we gezamenlijk met je vader en broer en vrienden gingen opknappen. Schilderen in allerlei knalkleuren, waar je zo gek op was. 2 weken voor 19 juni hebben we samen een bed in elkaar gezet, wat hebben we gelachen. We leken wel 2 bouwvakkers. 5 dagen voor de 19de was hij nog bij je op visite geweest. De volgende dag zei je me dat dat zowaar gezellig was. Want met de wisseling van de kinderen ging het vaak niet zo leuk toe. Had hij vaak wat te zeuren. Je was er blij om dat het gezellig was. Zou hij het nu aanvaarden, dat ik mijn eigen leven heb? Ik hoop het zo, want we hebben door onze kinderen met elkaar te maken, zei je. Die woensdag de 19de bracht je de kinderen naar hem. En sloeg het noodlot toe. Bracht hij je om het leven. En lieve schat, ik denk dat hij het niet heeft kunnen verkroppen dat jij zo lekker ging. Met je jongens,je werk, eigen woonruimte je groeide alleen maar. Hij had na jullie scheiding niets opgepakt. Woonde in een tuinhuisje, ging niet achter woonruimte en werk aan, verantwoording nemen kon hij nog steeds niet. 
 
Dit zijn allen ideeën van mij, hoe hij zo ver heeft kunnen komen jou om het leven te brengen. Antwoord hebben we nooit gekregen en zullen we waarschijnlijk ook nooit krijgen. Tot nu toe totaal geen besef hoeveel leed hij anderen heeft aangedaan. Dagelijks zijn we bezig om de brokstukken enigzins te lijmen. Een mooi glad geheel zal het nooit worden.
 
Hij heeft mij jou afgenomen. Maar nooit kan hij afnemen wie jij was en bent voor mij. Al die mooie dingen die jij me hebt gegeven, ik draag ze met me mee, zolang ik op deze aardbol ben.  
Lieve schat, als je ons kan zien, zien hoe je jongens bij Joost en Aleid opgroeien. Waar liefde, aandacht en humor voor de jongens is. Waar jij bent in het leven van je knullen. Waar eerlijkheid en realiteit hoog in het vaandel staan. Ik weet zeker, jij zou je jongens ook zo opvoeden. Met de jongens gaat het tot nu toe "goed". Natuurlijk weten ze wat er met hun mama is gebeurd. Dragen ze dit drama mee. Voor altijd ben je bij ons. Zit je in ons hart. Wij leven ons leven zonder............... met jou. Heb het leuk daarboven, samen met Opa en Oma, een héééél dikke knuffel voor jullie.
 

DAAR BEN JE, MOOI VLINDERKIND

ZWEVEND IN DE LUCHT, BOVENOP DE WIND.

JE PRACHTIGE KLEUREN EN MOOIE TEKENING

BLIJVEN ALTIJD IN MIJN HERINNERING

 

WE LOVE YOU       FOREVER

 

Mam