24 november 2011

Lieve Ellis

Hier zit ik op de dag dat jij jarig zou zijn,

Met immens veel verdriet, missen van jou, pijn.

Van binnen een warboel, onrust en trillen

Momenten dat ik hard wil gillen.

Waarom, waarom, is jou en ons dit aangedaan

Waarom had jij geen recht op bestaan.



Vandaag gaan we bloemen bij je brengen, mensen die jou niet vergeten

Ik wil jou dan ook, speciaal vandaag laten weten

Je hoort bij mij, je zit in mij

Voor altijd in mijn hart.



Met al mijn liefde voor jou.



Je moeder

19 juni 2011

Lieve Ellis,

Vandaag, 9 jaar alweer dat je niet meer bij ons bent. Samen met Tigo en Kyra je website bezocht. Kyra, die jou nooit heeft mogen leren kennen, maar door de verhalen en fotos, jij toch in haar leven bent. Ze over je praat, zo lief en dat is goed. Ook vragen die ze heeft en waar we te zijner tijd antwoord op kunnen geven. Vergeten zullen we je nooit, altijd ben je bij ons en leven we het leven verder, met jou in ons hart. De fotos op je website gezien en jou leven zo voorbij zien gaan. Een mooie baby, blij opgroeiend meisje, je leven met je kinderen. De brieven, verhalen weer gelezen, wat was je dichtbij me. Hoe kan het, wat een pijn en gemis. Daarmee moeten en gaan we verder.

Vanmiddag zijn we bij je geweest. De jongens en Aleid hadden mooie kaarsen gemaakt. De liefde die er uit spreekt, zo mooi. Thijs had een prachtig boeket, vol met zonnebloemen gehaald, namens ons allen. Een prachtige vlinder, die ik in Duitsland heb gekocht. En dan komen we bij je plekje. En zien we zoals alle jaren, bloemen en kaarsjes van Danille, Astrid, Belinda, Anna, Brenda enz. En dat doet goed. Weten dat je niet vergeten bent bij heel veel mensen. Kaarten die we gestuurd krijgen van vele lotgenoten, telefoontjes, het steunt enorm. De vlinder hebben we een mooi plekje gegeven in de boom achter je steen.

En El, wat denk je. Ik heb een tatoeage laten zetten. Je moeder, die niets met tatoeages heeft. Maar dit wilde ik graag. Jouw naam voor altijd op mijn bovenarm. Elena heeft hem met veel liefde ontworpen. In mijn hart zit je voor eeuwig, nu ook zichtbaar.

Nou meissie, Dit was zomaar even een klein krabbeltje naar je toe. Heel veel kussen van mij en geef je Oma en Opa ook een dikke knuffel.

Je moeder

24 november 2010

 
Onderstaand gedichtje is geschreven door Ide Wolzak en heb ik van een gedichtenbundel gehaald.

Momenteel is mijn hoofd leeg (of vol), er komt niets uit. Het omschrijft voor dit moment mijn gevoel en vond het daarom toepasselijk.

 
Voor mijn lieve kind die vandaag 34 jaar geworden zou zijn.

Met alle liefde voor Ellis in mijn hart.

 
 
Voor Ellis,
 
Zijn er woorden te vinden
voor wat ik van binnen voel.
 
Zijn er woorden te vinden
die jou kunnen omschrijven.
Zo vaak mist een woord het doel.
 
Een kind zo verweven
met wie ik ben.
Sinds je wegvloog
is het soms of ik mezelf niet herken.
 
Zijn er woorden te vinden
die mij kunnen zeggen hoe ik me voel.
 
misschien moet ik stoppen
met zoeken naar woorden.
Voelen is genoeg.

Je Moeder

 

Lieve Ellis, 

Vandaag zou je 34 jaar zijn geworden. Als het leven anders was gelopen.
Ik moet veel aan je denken, en voel het verdriet wat er in ons en om ons gezin is.
 
Ik ga ervan uit dat je vanmorgen gezien heb met hoeveel plezier de jongens de kaarsjes op jouw tafeltje hebben aangestoken.
Voor mijn gevoel hoef ik je niets te vertellen omdat je alles weet. Jij bent nu overal.
 
Ellis, we gaan straks gebak eten om jouw te eren.
 
Ik wil je graag bedanken dat wij voor jullie jongens mogen zorgen.
 
LIEFS, Aleid

 

Brief van Janny, 4 nov. 2009

Brief van Janny 19 juni 2009

Klik op de vlinders.....

Missen......gedicht van Janny

Klik hieronder:

Wij wensen alle lotgenoten mooie, warme dagen wensen.

Janny en Jan

 

 

Afgelopen zaterdag hebben Hans, Jan en ik de jaarlijkse dag  Herdenken Geweldsslachtoffers bijgewoond. Dit jaar werd het gehouden in Hoorn. De dag dat je je kind, moeder, vader, zus, broer, of wat dan ook gezamenlijk met lotgenoten herdenkt. Mensen die allen door moord om het leven zijn gekomen. Het was een "mooie" dag. Een lint met alle namen van onze dierbaren, 175 om precies te zijn hebben we door het centrum van Hoorn gedragen. We kunnen jullie vertellen, dat is een heel bijzondere ervaring. Je houdt het stukje lint vast waar in ons geval de naam van Ellis staat. Je voelt je kind zo ontzettend dicht bij je, wilt iedern laten zien, wie je kind was. Iedern laten weten dat al dit geweld moet stoppen. Tegelijkertijd realiserend dat er op datzelfde moment iemand vermoordt kan worden. En dat het lint waarschijnlijk volgend jaar weer langer kan zijn.

 
 De organisatie van deze dag was ontzettend goed. Jaques en Wanda Beemsterboer (Nadine) hebben dit dit jaar op zich genomen. Veel genodigden uit politiek enz, waren er om te spreken. Veel mensen uitgenodigd om te zingen. Televisie en Pers waren er bij om verslag te doen van deze dag. Afgelopen zaterdag in 1 VANDAAG, tv Noord Holland vandaag omstreeks 17.30 uur in 10 minuten. Dit elk uur herhalend tot morgen. Of op de site van www.herdenken-geweldslachtoffers.nl Een mooi, indrukwekkend verslag, foto's enz.

Groetjes,
Janny, Hans en Jan

Klik op de zonnebloem om de brief te lezen.

Gedicht van Jan:

Voor mij ben jij een gedachte,

gedachte van herinnering

door andere mij verteld.

Je ouders, je vrienden en familie,

 

zo vorm ik mij een beeld van wie jij bent.

 

Van een jonge vrouw, trots, sterk vol medeleven.

Met alles om haar heen.

Trots op haar kinderen, die voor haar alles waren.

Sterk in wat ze had bereikt.

Ze stond midden in het leven, haar toekomst zag er veelbelovend uit.

 

Tot plots op die bewuste woensdag,

een mooie dag,

de zon die scheen.

Ze bracht haar kinderen naar hun vader.

Onbevangen ging zij heen.

Toen kwam abrupt een einde aan haar leven,

hij stak haar neer vol haat en nijd.

Zij die nog zoveel had te geven,

afgenomen werd haar die tijd.

 

Die gedachten maken mij droevig, om het geen jou is aangedaan.

Soms zijn ze wazig, dan weer helder, maar ondanks dat ik je enkel ken uit verhalen,

maak je toch een deel uit van mijn bestaan.

 

Jan

Voor Ellis
 
Wezenloos staar ik naar buiten,
naar de strakke blauwe lucht.
Vogels hoor ik niet meer fluiten,
moedeloos sla ik een zucht.
 
Steeds weer dwalen mijn gedachten,
naar wat jou is aangedaan.
Slapeloos zijn vaak de nachten,
hoe moet ik nu verder gaan.
 
Soms lijkt het of de zon gaat schijnen,
krijg ik weer een beetje moed.
Dat gevoel gaat snel verdwijnen,
maar het doet me dan wel goed.
 
Het is nog steeds niet te begrijpen,
wat jou toen is aangedaan.
Scherpe randjes zullen slijten,
ik moet er wel mee verder gaan.
 
In jouw kinderen zie ik steeds vaker,
dingen van herinnering.
De gelijkenis wordt steeds raker,
of is dat soms wat ik graag wil?
 
Ik weet het niet, kan mij niet schelen,
het doet me elke keer weer vreugd.
Te zien hoe zij op gaan groeien,
in alle eerlijkheid en deugd.
 
Nog steeds staar ik wezenloos naar buiten,
naar de strakke blauwe lucht.
Toch hoor ik soms een vogel fluiten.
Een groet van jou, zo neem ik aan.
Moet nodig eens naar buiten gaan.
 
Je moeder

Video van Ellis,  verslag herdenking 2007 en nieuwe fotos!

Ik wandel langs de vloedlijn, de lucht is grijs en grauw.
Mn adem neemt jouw vormen aan, wordt zichtbaar in de kou.
Ik hoor je in de wolken, en de wind fluistert je naam.
Ik hoor en zie je overal, sinds jij bent weggegaan.


Wat ik ook probeer, ik kan je niet missen.
Ik kan je niet vergeten, ik voel je warme hand.
Ik hoor je in de schelpen, en zie je in t zand.
De dagen en de nachten, gaan zonder jou voorbij.
Maar je blijft in mn gedachten,
want je bent nog steeds een deel van mij.



Ik wandel langs t water, met watten in mn kop.
En alle oude beelden duiken uit de golven op.
Ik zie je alsmaar voor me, ze zeggen dat t went.
Maar steeds als ik hier loop voel ik hoe tastbaar jij nog bent.

Wat ik ook probeer, ik kan je niet missen.
Ik kan je niet vergeten, ik voel je warme hand.
Ik hoor je in de schelpen, en zie je in t zand
De dagen en de nachten, gaan zonder jou voorbij.
Maar je blijft in mn gedachten,
want je bent nog steeds een deel van mij.

Ik kan je niet vergeten, ik voel je warme hand.
Ik hoor je in de schelpen en zie je in t zand.
De dagen en de nachten gaan zonder jou voorbij
Maar je blijf in mn gedachten
want je bent nog steeds een deel van mij.

Oh, ik kan je niet vergeten, ik voel je warme hand.
Ik hoor je in de schelpen en je loopt weer op t strand.
De dagen en de nachten, gaan zonder jou voorbij.
Maar je blijft in mn gedachten,
want je bent nog steeds een deel van mij.