Gastenboek

Het gastenboek is bedoeld voor alle bezoekers die een bericht achter willen laten over de site, nieuwe suggesties
hebben of andere reacties. Deze worden op datum op de site geplaatst.

Het doet ons steeds weer goed om te weten hoe Ellis gemist wordt!                            

Stuur uw bericht naar reactie gastenboek

Echter berichten die wij niet geschikt achten voor deze site worden niet geplaatst.

7 november 2011

Lieve Janny

Ik ben diep onder de indruk van de site van je dochter.

Ik heb haar als klein meisje vaak gezien, Mijn dochter is nu 32 en scheelde niet veel met haar.

Ik heb alles gelezen en zo voelt het als mijn pijn. Ik heb daardoor nog meer respect voor jou gekregen en de manier waarop je in het leven kan staan. Een prachtige site. Met hele mooie foto`s en muziek.

Geweldig. Zo zal Ellis altijd in de ogen van de mensen blijven.

xxx

Andries de Bruin

18 juni 2011

Lieve Janny en familie,

Gewoon even laten weten dat we vandaag extra aan jullie denken en een kaarsje laten branden

voor Ellis, haar jongens en voor jullie die haar zo

missen...

liefs

Greet en Luc


17 juni 2011
Daar staan we weer op Westerveld…
Mam, mag ik de bloemen neerzetten? Ze hield van deze bloemen hè mam? Ze ziet ze straks staan vanaf haar sterretje hè mam…..
Lieve Ellis, ik hoop dat je vanaf je ster mijn kindjes kan zien….
9 jaar alweer… als de dag van gisteren.
Hoe zou ons leven eruit hebben gezien als je nu nog gewoon bij ons was???
Ik mis je.
Xxxxxxx Daan.


 

Datum: 6 juni 2011

Ik luister op de bank naar de fijne muziek op de site.
tranen blijven in overvloed..

Jij hebt me door een moeilijke tijd geholpen,
daarna, zonder jou, door een nog moeilijkere tijd heen gaan.
In mijn gedachten voor altijd bij me..

Natasja xx

 

Datum: 5 juni 2011

Lieve El,

De laatste tijd denk ik erg vaak aan je!
Vooral nu de datum weer dichtbij komt en ik weer vaak het nummer supergirl hoor!
Ik mis je de gezelligheid, familieuitjes, logeren oppassen op de binken, pannekoekenmiddag en nog zoveel andere dingen
Geef opa en oma een dikke knuffel mis jullie
xoxo Shir

Datum: 12 februari 2011

Tjonge Ellis, vanavond hoorde ik voor het eerst hoe jouw leven tot een einde kwam tijdens een gesprek met oud-klasgenoten van de MDGO SPW opleiding. Wat een schok, wat een enorme schok. Iemand die het leven altijd omarmde en op zo'n ontspannen manier met alles omging. De mens, het mogen 'zijn', stond bij jou centraal. Zo zal ik je herinneren.


Ik wens de familie en de kinderen blijvende kracht toe bij dit tragische verlies. Rogier



Datum: 24 november 2009

Lieve mensen ,op de verjaardag van jullie dochter willen wij u veel sterkte wensen ,het zal weer 'n moeilijke dag zijn voor de familie .

Hier brand een kaarsje voor Ellis en voor jullie .
                         Groeten Piet en Lucie van Rijt uit Roggel .

 

Datum: 19 augustus 2009

Een vlinder is van ons weggevlogen

Wie zal weten waar naar toe
Ooit zullen we elkaar weer ontmoeten
Wie zal weten waar en hoe
 
Als een vlinder
ben je weggevlogen
gedragen door de wind.
 
Maar je zal altijd bij ons blijven
want je bent en blijft ons kind.
 
afz.  een moeder die weet hoe het is een kind te verliezen

Datum: 22 juli 2009

Beste allemaal,

Wat een prachtige website hebben jullie voor Ellis gemaakt!

Ik denk nog regelmatig aan haar.

Ben al even aan het nadenken maar weet verder niet zo goed wat ik moet schrijven.

Wat een verdriet…

Sterkte!

Esther van der Vaart,

Oud klasgenootje Comite-school

 

Datum: 28 juni 2009

Ik heb een kaarsje voor je gebrand, ben naar je site gegaan...wist niet wat ik moest schrijven...vandaag ben ik er weer en weet weer niet wat ik moet schrijven....ik zie je foto, een mooie jonge vrouw, moeder van 3 kinderen...en ik sla weer dicht...denkend aan je ouders, aan je 3 jongens....7 jaar verder...7 jaar ouder...ik heb geen woorden....Rust zacht Ellis...

 
Marcella

Datum: 19 juni 2009

Liefste Jannie en familie,
 
Een avond van troost
een warme gloed
wil ik bij deze sturen
zodat jullie weten
dat we aan jullie denken
in deze droeve uren.
 
(vrij naar Cindy Eykens)
 
Reeds zeven jaar moeten jullie Ellis missen
De tijd vliegt, het verdriet blijft.
We steken morgen een extra kaarsje
aan voor Ellis en voor jullie......
Warme groet uit België
en voor Ellis een knuffel richting regenboog.
 
Greet , Luc en kinderen

Datum: 19 juni 2009

Wij zullen aan jullie denken en branden een kaarsje voor Ellis…

Veel sterke en liefs van Dave, Nathalie, Shirley & Stefan

 

Datum: 19 juni 2009

Lieve Janny, Hans en familie,

Vandaag 7 jaar geleden…

 

Opeens vliegt de vlinder weg

op een onverwacht moment

de vlinder laat veel achter,

maar had dit zelf ook niet gepland.

 

Soms lijkt het of de vlinder er nog is,

zomaar in een ogenblik, heel even

dan helpt het je wat beter te voelen

en sterkt het je om door te gaan met leven.

 

Maar het blijft anders zonder de vlinder

het moois en het goede uit het leven voelt veel minder

zoals vroeger kan het niet meer zijn

en dat besef doet veel verdriet en pijn.

 

Wij wensen jullie heel veel sterkte en zijn in gedachten bij jullie.

 

Liefs van Bianca, Jac, Laura en Denise

 

Datum: 16 juni 2009

Het is al na middernacht lieve Ellis, als ik over je website surf.
Als ik de site aanklik zie ik je 3 stoere binken staan...en lees....geen dag zonder jou....
Zo verdrietig....confronterend, maar ook zo verrekte waar.
Een prachtig verzorgd digitaal monument voor een heel bijzonder jonge vrouw.
Ik lees weer over jou, je geschiedenis, bladerend door je foto's, en wat lijk je op je mama,meisie.
Ik heb haar leren kennen als een bikkel, een doorbijter en oh, wat let ze goed op je drietal.
Het is een eer haar te kennen en daardoor weet ik nu ook zo'n beetje hoe sterk
jij geweest moet zijn.
19 juni....7 jaar verder....en het blijft voor je dierbaren alsof het gisteren was.....
Dag lieve Ellis.....ik brand een kaarsje voor je op 19 juni....je bent in mijn gedachten.

 
Christa

Datum: 27 november 2008

Lieve ouders van Ellis,

 
Vol emotie heb ik de site bekeken.
Wat een gruwelijk verhaal!!
Afgelopen zaterdag heb ik jullie mogen ontmoeten
en dat heeft me goed gedaan.
Afgelopen maandag was jullie meisje jarig. Wat een moeilijke dag
zal dat weer geweest zijn voor jullie allemaal.
Ik wens jullie veel sterkte en kracht toe.
En hoop jullie snel weer een keer te ontmoeten.
 
Veel liefs Nathalie van der Laan-van Berlo

Datum: 17 augustus 2008

Lieve mensen,

 
Ik huil tranen zonder Ellis te hebben gekend. Maar ik ben hoe dan ook verbonden met jullie. Voor die drie lieve knullen hoop ik zo, dat de herinnering aan hun mooie mama levendig blijft, en dat ze zullen opgroeien als bijzondere mensen. Dat heeft hun mama zeker verdiend.
 
veel liefs van een andere mama
 

Datum: 8 augustus 2008

Aan de familie van Ellis

 
Deze site hebben jullie mooi gemaakt als aandenken aan Ellis ;ook de muziek heb je er mooi bij gezet,
veel te jong ; ook voor de kinderen die zo achter blijven ; Ellis haar leven moest nog beginnen en dan op zo gruwelijke
wijze ten einde.  Ik wil jullie allemaal zeer veel sterkte wensen om het verlies van Ellis te verwerken.  Ik heb alles gelezen, het was een dappere vrouw ,
groetjes Marleen

datum: 19 juni 2008

Lieve allemaal,

 Vandaag weer een hele moeilijke dag. Wij zijn in gedachten bij jullie en geven jullie een digitale knuffel…

“Diep verdriet, weemoed,
je hebt veel om van te rouwen.
want rouwen is houden van.
in gedachte bij jullie rouw”

Liefs van Jac, Bianca, Laura en Den

Datum: 19 juni 2008

Lieve familie van Ellis....

 
Via de site van ADS kwam ik hier terecht.....wat een mooi monument hebben jullie gemaakt om Ellis te gedenken.
Ik kom regelmatig eens even langs ......even stil worden en  wat lezen, luisteren naar de mooie muziek.....
Ik vond ergens dit tekstje .....
 
Ik heb een vraag
een vraag misschien heel vaag
een vraag over het leven geven
een vraag die veel mensen zich stellen
een vraag die gaat als volgt......
 
WAAROM?
 
(auteur onbekend)
 
Ik wens jullie veel sterkte op deze dag en ook op alle andere dagen....
 
lieve groeten......Greet

 

Datum: Kerst 2007

El,
 
Ik zit hier aan mijn tafel te luisteren naar de muziek op je site.
Herinnering aan jou , weemoedige gedachten.  
 
Niets is meer hetzelfde.
 
El ik mis je
 
xx Lia


 

Datum: 12 december 2007

Ook al ben ik druk, nog steeds spook je veel in mijn gedachten rond.
Ik zal je niet vergeten..  

 Xx Natas
 

Datum : 10 december 2007
Lieve mensen.
 
Ik zat weer eens op de site van Ellis en heb het verslag
gelezen van de 5 jarigeherdenking.
Een heel mooi verslag en nu tijdens het lezen krijg ik weer de rillingen over mijn rug. Het blijft toch onbegrijpelijk.
Ondanks de regen was de herdenking erg mooi en we zijn blij dat er zoveel mensen bij waren.
Ik weet zeker dat deze mensen jullie ook zullen steunen in deze voor nabestaanden moeilijke maand December.
Sonia heeft veel moeite om sites als die van jullie Ellis te kijken en te lezen.
Maar we zijn in gedachten veel bij jullie.
 
Liefs van John en Sonia

 

Datum: 25 oktober 2007

Wendy en Michel 

Lieve nabestaanden,

 
Wil jullie zo veel sterkte wensen, heb echt te doen met jullie en met de kinderen van Ellis.
 
Zou willen dat ik wat kon doen. Weet dat er veel mensen zijn die aan jullie denken.
 
Liefs, Wendy

 

25 juni 2007

He Janny en Hans (+ aanhang),

ik wilde even laten weten dat we wel op de site van Ellis zijn gekomen.
Wij vinden het erg mooi en blijven jullie steunen, want dit valt niet te
verwerken.
Ook afgelopen zondag was (met name voor Kel) een mooie herdenking en
bedankt dat we er weer bij mochten zijn.

Wij wensen jullie alle liefde van de wereld.

Dikke kus Kel en Liza


 

 

19 juni 2007- Brenda Windhorst

 Oom, Tante, Neefje,

 Vandaag zijn jullie en El geen moment uit mijn gedachten...
 Die lachebek, mijn heerlijke nichtje El...
 Missen doe je iemand pas echt als diegene er niet meer is...
 Bij Ellis is dat gemis veel intenser...dit komt vooral omdat ze op zo'n
 gruwelijke wijze om het leven is gebracht...het is nog altijd niet te
 bevatten, wat haar is overkomen...

 De website opnieuw maken, nieuw leven in blazen...was fijn om weer te
 kunnen doen, ik heb op deze manier het idee dat ik jullie een klein beetje
 help in jullie intense verdriet...
 Nu de site weer bijna up to date is...is het moeilijk...je leest alles
 weer op nieuw...en zo'n dag als vandaag haalt alle akelige herrinneringen
 van 5 jaar geleden weer naar boven...dat zal voor jullie nog veel
 moeilijker zijn en nog veel akeligere herinneringen naar boven halen...ik
 hoop dat jullie de dag een beetje zijn doorgekomen en dat het zondag a.s.
 weer een mooie herdenking zal zijn...

 Ik hoop dat de lichte site...de mooie foto van El op de achtergrond...'t
 strand en het geluid van het strand...jullie ook weer helpt herinneren hoe
 een geweldige griet Ellis was... hoe je altijd met haar kon lachen, ach ik
 kan wel van alles opnoemen maar dat weten jullie beter te bedenken!

 Tot zondag...
Dikke kus Brenda



 

 

24 juni 2007- Alice Loeters

Dag Hans,

Naar ik hoop is het een goede herdenking geweest, waar je veel troost uit kunt halen.

Ikzelf heb het niet gered om te komen vanwege een bespreking die nogal uitliep en ook had ik jouw nummer niet meegenomen om dit te vertellen..

Ik hoor/lees graag hoe het is geweest.

Hartelijke groet,

Alice Loeters

 
23 juni-2007 Jeffrey en Alexandra
 
Wij zijn zondag helaas verhinderd. Wij willen jullie veel sterkte wensen deze dag.
Ellis is ook nog steeds in onze gedachten...
 
Groeten Jeffrey en Alexandra

 

22 juni 2007- Ronald Jansen

Tot mijn spijt kan ik er zondag waarschijnlijk niet bij zijn,
 ik
 probeer misschien nog wat te regelen... maar wilde je voor de zekerheid
 toch
 even inlichten voor t geval er niks te regelen is op mijn werk!!!

 Hoop dat t evengoed een mooie herdenkingsdienst wordt en denk evengoed
 aan
 jullie en Ellis...

 Sterkte,
 groetjes van Ronald Jansen...

 

 

19 juni 2007 - Stichting  van zinloos geweld naar zinvol gedrag

Beste families,
 
Wij zijn 24 juni verhinderd .
Vanuit Capelle aan den IJssel wensen we jullie alvast heel veel sterkte.
 
m.vr.groeten.
namens de bestuursleden
Stichting van Zinloos geweld naar Zinvol Gedrag
 
Voorzitter
Alex G Tournier

 

19 juni 2007 - Yvonne van Rijn

Bedankt voor de uitnodiging namens Joop. Ik moet hem echter verontschuldigen. Hij ligt sinds woensdag 13 juni in het Kennemergasthuis . Ik ga ervan uit dat hij 24 juni niet aanwezig kan zijn.

Jullie veel sterkte deze dag.

Hartelijke groet Yvonne van Rijn (Joop van Rijn)

 
 

18 juni 2007- Ans Otjes
 
 Langs deze weg wil ik jullie laten weten, dat ik in gedachten bij
 jullie ben, 19 juni.
 
 Liefs,
 
 Ansje Otjes


 

 

25 juni 2007 - John en Sonia

Gisteren, 24 juni waren we aanwezig bij de herdenking van Ellis.
Het was mooi en emotioneel, ondanks de regen.
Mooi waren de gedichten die werden voorgelezen.
De vele bloemen en de vele mensen die er waren.
Wij zijn blij dat we er bij waren.

John en Sonia van Oorschot uit Den Haag.



 

 

19 juni 2007 -Luus en Piet

Hier brand vandaag een kaarsje voor ELLIS,
en voor de familie en jullie ,STERKTE vooral vandaag,
van LUUS en PIET van Rijt  ,uit Roggel (L)
        Oma en Opa van NICKY Verstappen.

 

 

19 juni 2007 Bianca

Lieve Janny, Hans, Matthijs, Hero, Joep, Tygo en alle andere familie,

Vandaag een hele moeilijke dag voor jullie... Ik heb aan jullie gedacht en
een kaarsje opgestoken voor Ellis.

Opeens vliegt de vlinder weg
op een onverwacht moment
de vlinder laat veel achter
maar had dit zelf ook niet gepland

Soms lijkt het alsof de vlinder er nog is
zomaar op een ogenblik heel even
dan helpt het je wat beter te voelen
en sterkt het je om door te gaan met leven

Maar het blijft anders zonder de vlinder
het moois en het goede uit het leven voelt veel minder
zoals vroeger kan het niet meer zijn
en dat besef doet veel verdriet en pijn

Wij wensen jullie heel veel sterkte en ook voor a.s. zondag heel veel
kracht
toegewenst.

Liefs van Bianca

 

19 juni 2007 Wilma v/dPlas

19 juni 2002 .......19 juni 2007



De Liefde houd je levend, Ellis

.....voor iedereen die je lief is.....
.....en jou een liefdevol hart toedraagt....

.....jouw ster zal altijd blijven schijnen....



Wilma van der Plas

 

18 juni 2007 - Truus Blokker

Lieve familie ik weet niet niet wat ik moet zeggen,niets wat jullie verdriet
kan verzachten
Ik denk 19 juni aan jullie heel veel sterkte, in gedachte ben ik bij jullie.
Truus Blokker

 

15 juni 2007 - W.Snijder

Vandaag zag ik op de rouwpagina de Schoter een gedichtje.

Gek genoeg met een webadres erbij, het wekte mijn aandacht.

Het verhaal  raakte me omdat ik van dezelfde leeftijd ben als Ellis zou zijn geweest en kinderen heb van de leeftijd van haar kinderen.

Het is gewoon om te grienen dat iemand er niet meer is die er gewoon wel had moeten zijn!

Na al deze jaren wens ik de ouders, broer en kinderen van Ellis

nog steeds veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

W. Snijder

Haarlem

 

 

8 juni 2007 -  G.v.Zelst

Beste ouders, broer en verdere fam v Ellis.

Ik heb Ellis nooit gekend, maar ben door een schoolvriendin attent gemaakt op de site v Ellis. en heb alles gelezen.

Wat een verdriet om je dochter, zusje op zo'n manier te verliezen.

Té erg voor woorden!!

Ik wens jullie de 19e juni veel sterkte toe bij de herdenking v Ellis.

En besef: Je bent pas dood als er niemand meer aan je denkt.

G. v. Zelst

 

 

5 juni 2007 – Charlotte van Putten

Aan de familie Windhorst,

Bij toeval kwam ik op jullie herdenkingssite terecht.

Ik ben erg geschokt en vind het vreselijk voor jullie.

Maar ik hoop dat jullie het verdriet een goed plaatsje in jullie hart kunt geven.

Veel sterkte toegewenst.

Charlotte van Putten

 

 

 

21 mei 2007 - Joki

Ken Ellis niet persoonlijk, maar ken het verhaal wel via Yvonne.

Wat jij en Hans doen Yvonne is geweldig, zoiets mag nooit vergeten worden, jullie geven erfenis van  het leven vanEllis aan haar kinderen.

Wens jullie heel veel sterkte toe op deze dag.

 

Joki Den haag

 

18 mei 2007 – Ria

Janny en Hans,

ik wil jullie veel sterkte toewensen,op de sterfdag van Ellis.

19 juni.in gedachten ben ik bij jullie.

lieve grt.van Ria

 

6 mei 2007 –  Harrie van der Meijden

Beste familie Windhorst,

 

Vanavond heb ik de site voor Ellis bezocht. Via de digitale monumenten van Aandacht Doet Spreken.  Martin Roos verwoordde het heel goed in 2005: "We bezoeken websites van slachtoffers regelmatig, niet uit sensatie of nieuwsgierigheid. Het gaat gewoon vanzelf, je wilt gewoon even kijken, lezen, begrijpen en weten."  Maar hoeveel sites ik ook bezoek, het 'waarom' zal ik nooit begrijpen. Het enige wat ik waarschijnlijk een beetje kan begrijpen is hoe nabestaanden zich voelen. En dat het nooit meer wordt zoals vroeger.

 

Waarschijnlijk kennen jullie het gedicht van Gery den Otter al. Maar voor het geval dat.... stuur ik het toch als bijlage mee. Omdat het precies verwoord wat jullie voor Hero, Joep en Tigo willen doen. Zorgen dat Ellis niet vergeten wordt.

 

Harrie van der Meijden

Opa van Romy en Daniël

 

 

20 januari 2007 – Yvo

hoi met yvo ik kende Ellis van de baan waar zij vrijwilligster was en kon altijd goed met haar kletsen maar ik wou ff zeggen

dat deze site mooi is en dat ik nog wel vaker op zal kijken groetjes yvo stuur je een mailtje terug zou ik leuk vinden

 

 

 

27 November 2006 – Susan

Het liefst

Zou ik je feliciteren

Met je verjaardag, ouwe muts

 

Het liefst

Zou ik je nog eenmaal willen zien

Wellicht dan met rode haren?

 

Het liefst

Zou ik met je kletsen

Al was het maar heel even

 

Het liefst

Zou ik met je lachen

En idioterie uithalen

 

Het liefst

Kom ik je tegen met je drie kinders

Wellicht samen met de prins op het witte paard

 

Het liefst

Biets ik een sigaretje van je

Shaggie mag ook (hihi)

 

Het liefst

Speel ik samen met jou de nieuwe Zelda

Om samen de weg kwijt te raken

 

Het liefst

Zou ik met je dansen op de Baan

Grapjes uithalen…

 

Het liefst

Drink ik samen met jou veel te sterke koffie

Of groene limonade… (of yoki?)

 

Het liefst

Schilder ik je nieuwe huis

In allerlei maffe kleuren

 

Het liefst

Bestel ik een roti-kip

Om hem samen op te eten

 

 

Het liefst

Gaf ik je een ticket naar Nepal

Of een ander super-land

 

Het liefst,

Koop ik een boek uit jouw boekenwinkel

Of feliciteer ik je met je getuigschrift ‘Nederlands’

 

Het liefst, het liefst, het liefst…

 

Maar helaas…

 

Liefs Susan

 

24 November 2006 – Jac, Bianca, Laura en Denise

Beste Hero, Joep, Tigo, Janny, Hans, Matthijs en alle andere familie,

Wij willen jullie ontzettend veel sterkte toewensen op deze dag. Vandaag zou Ellis 30 jaar geworden zijn en in plaats dat het een leuke, feestelijke dag zou zijn, is er veel verdriet.

Ik heb zo'n gemis,

er kan niets aan veranderen.

Soms wil ik je vergeten, omdat het zo'n pijn doet!

Maar ik kan het niet, je blijft voor altijd in mijn hart!

Ik blijf hopen op de dag dat ik je weerzie.

Ik wacht...

ik hoop...

en ik huil...

We denken aan jullie,

Jac, Bianca, Laura en Denise

 

24 november 2006 - Daan

Er zijn zoveel momenten waarbij ik denk, hoe zou het zijn geweest als je er gewoon nog was wijffie! Zo'n dag is het vandaag weer. Je dertigste verjaardag had een feest moeten zijn. We zouden feesten en lol maken. Lekker gek doen met de binken. Lachen om het feit dat we oude taarten zouden worden. Maar ja, op zo'n moment wordt je weer met beide benen op de grond gezet. Het mocht niet zo zijn. Ik mis je....

 

daan

 

13 april 2006 - fred jannet en melvin groeneweg

Lieve Ellis.

 

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet ik zeggen ik vind dit zo moeilijk.

We hoorden twee weken geleden wat er met jou is gebeurt,

we hoorden het van mijn moeder.

Lieve Ellis ik heb je moeder twee keer ontmoet want je moeder heeft verkering met mijn oom

ik ken haar niet echt goed maar het is volgens mij een hele lieve vrouw.

Ik hoop haar beter te leren kennen.

En dat ik zo ook jou beter leer kennen.

 

kus van fred jannet en melvin groeneweg

 

6 februari 2006 – Piet & Luus van Rijt

Heb de website nog eens gelezen ,en weer moest ik mijn hoofd schudden , hoe is het allemaal mogelijk wat een mens een mede mens kan aandoen .

We zullen moeten blijven werken ,tegn ZINLOOS GEWELD.

SAMEN, SAMEN VERDER, dat voelt als een PLICHT.

 

Wensen de familie sterkte om door te gaan.

 

Piet en Luus van Rijt ,uit ROGGEL (L)

OPA en OMA , van NICKY VERSTAPPEN

 

19 november 2005 – Emmy Verschueren

aan de familie van Ellis,

 

via de website van ADS kwam ik op jullie website voor Ellis terecht. Prachtig gedaan.  Ik krijg een heel warm gevoel bij de getuigenissen over haar.  Zelf heb ik vorige week ook een weblog opgestart voor mijn zus Mia, die vorig jaar op 15 juni werd vermoord.  Er zijn nogal wat parallellen, ze was weg bij haar man, en het was bij een bespreking van de vakantieregeling dat hij haar vermoordde, de scheiding zat nog in aanloopfase.  Hij vermoordde haar op bijzonder gruwelijke wijze.  Ook zij was de mama van een tweeling.   Mijn webstekje is nog in opbouw en is een 'weblog'.  Het heeft niet zo'n mooie structuur en zit eenvoudiger in elkaar (het is dan ook gratis):  maar die van jullie is een voorbeeld van waar ik ooit naartoe wil... Ik wacht ook nog op een aantal bijdragen van de mensen die haar gekend hebben.  Bedankt om me ook deelgenoot te kunnen laten worden in jullie verhaal.

 

De weblog:  www.bloggen.be/miaverschueren

ik ga ook nog aan ADS vragen om de link op te nemen...

 

met vriendelijke groeten,

Emmy Verschueren

 

Datum: 24 november 2006
Beste Hero, Joep, Tigo, Janny, Hans, Matthijs en alle andere familie,
Wij willen jullie ontzettend veel sterkte toewensen op deze dag. Vandaag zou Ellis 30 jaar geworden zijn en in plaats dat het een leuke, feestelijke dag zou zijn, is er veel verdriet.
Ik heb zo'n gemis,
er kan niets aan veranderen.
Soms wil ik je vergeten, omdat het zo'n pijn doet!
Maar ik kan het niet, je blijft voor altijd in mijn hart!
Ik blijf hopen op de dag dat ik je weerzie.
Ik wacht...
ik hoop...
en ik huil...
We denken aan jullie,
Jac, Bianca, Laura en Denise

 

 

Datum: 22 november 2006
Lieve Ellis,

Nog 2 dagen en dan de dag dat je dit jaar 30 geworden zou zijn.
Alweer de 5de keer dat we met jou jongens naar je plekje op Westerveld gaan. Waar we je mooie bloemen brengen, de jongens een tekening. Waar we het over jou hebben met ze, wat voor lieve, gekke moeder je voor ze was.
En ze dingen vertellen wat wij met jou als kind meegemaakt hebben. Leuke dingen, dat mogen ze zo graag horen en liggen dan in een deuk.
Maar meisje, als we bij jou staan, dan is het gemis om jou zo voelbaar.
Een litteken op onze ziel, we moeten verder zonder jou. Het gemis zal altijd blijven.
We hopen dat je ons van boven ziet en ziet hoe groot je knullen worden. En meissie, het zijn een paar kanjers, je zult trots op ze zijn hoe ze zich hierdoor heen slaan.
We willen je laten weten dat we er altijd voor jou knullen zullen zijn. Ze wonen nu op een plek waar wij voor het moment vrede mee hebben en hopen dat jij dat ook hebt.
Lieve, lieve schat, we houden van je en zullen je nooit vergeten.
Tot weerziens.

Je moeder

Datum: 21 november 2006
Lieve ouders familie en vrienden
Ellis zou 30 jaar geworden zijn
in plaats van feest is er nog meer pijn
het gemis erger dan andere dagen
hoe in godsnaam moet je dit dragen
weet, dat we bij jullie zijn met onze gedachten
hopelijk kan dit het leed een ietsiepietsie verzachten.


Dikke kus en liefs, van Mieke Rini en Moreno

 

Datum: 25 oktober 2006
de jaren gaan langzaam maar zeker voorbij..
iedere keer waneer ik het liedje Lovestreet aanzet en hoor zie ik
je weer voor me en komen te tranen weer tevoorschijn.
niet alleen de tranen om jou, maar ook de tranen die ik heb gehad vanwege sam.
natuurlijk is dat niet te vergelijken maar ik dacht wel dat ik een nieuw maatje
had waartegen ik alles, net als bij jou, kon vertellen ookal kreeg ik geen antwoord terug
maar helaas mocht hij niet lang leven en sta ik er weer 'alleen' voor
waardoor ik je steeds weer meer mis.

was je maar hier,  dikke kus van je nicht natasja

 
Datum: 11 september 2006
Beste Hans en Janny en partners.

Wij hebben jullie een beetje leren kennen door "lotgenotengroep"zowel
op de boot in het voorjaar als in Heibloem afgelopen Zaterdag.
De site van jullie dochter heeft ons erg aangegrepen, we vinden deze erg mooi.
Wat vreselijk wat Ellis is overkomen.
Bij het lezen hiervan komt bij ons ook weer veel naar boven.
Voor ons is het pas 2 jaar geleden dat onze zoon Manuel is doogestoken.
We beseffen ook dat het verdriet nooit zal verdwijnen.
De dagen dat we met zijn allen zijn, doet ons en hopenlijk alle  lotgenoten goed.
Voor ons zijn dat de dagen dat we ons het beste voelen ondanks alle emoties.
Wij willen jullie alle sterkte wensen in de toekomst en we zullen elkaar zeker bij de
volgende bijeenkomsten nog tegenkomen.

Groeten van John en Sonia van Oorschot uit Den Haag.


 

Datum: 13 juli 2006
Ik wilde even mijn medeleven tonen.
Wat vreselijk wat er gebeurd is zeg! En de kinderen...........
Hoe kan het! Hoe kan iemand zoiets doen!
Echt heel vreselijk................
Sterkte, sterkte, sterkte......................!

Heidi

Datum: 18 december 2005
ik weet, ik voel, ik begrijp donders goed dat deze website een digitaal monument is en dat u deze met liefde en ook uit verdriet heeft gemaakt. Het is heel goed om zo ons gemis en liefde voor onze dierbaren te uiten. Na een geweldsmisdrijf, het verlies van een dierbare, lotgenotencontacten is de verbondenheid groot. We bezoeken websites van slachtoffers regelmatig, niet uit sensatie of nieuwsgierigheid. Het gaat gewoon vanzelf, je wilt gewoon even kijken, lezen, begrijpen en weten. Dit weekend logeert onze kleinzoon bij ons, heb vanavond even naast hem gelegen, in slaap sussen. Hij slaapt nu heerlijk en vredig, rode wangen en breeduit op ons bed. Je kijkt, je denkt en komt vanzelf terug in de tijd. Zo lag je ook wel eens naast je dierbare, je kind dat er nu niet meer is. Dat doet pijn, veel pijn. Maar, het is de werkelijkheid. En daarom wil ik dit stukje plaatsen in alle gastenboeken, van alle websites die zijn opgedragen aan onze dierbaren. En wens ik alle nabestaanden heel veel kracht en sterkte voor 2006.

Martin Roos

Datum: 22 november 2005
Ellis ik zal altijd van je blijven houden,en ik zal je nooit vergeten xxxxxxxxxje neef kel

Datum: 7 november 2005
Beste familieleden,

Ik heb een paar dagen nodig gehad om de tekst te kunnen bedenken die ik hier wil opschrijven.....
Dinsdagavond gaf mijn man onze jongste dochter de fles en zette 2-vandaag aan. In een flits zag hij een foto. Dat leek onze oude buurvrouw wel! De volgende dag stond de aflevering online en kwamen we bij deze prachtige site terecht.
Ellis en Huib woonden naast ons in de scheepersstraat (wij woonden rechts van hen op nr 59).
Toen de overdracht geweest was en wij voor het eerst ons huisje binnenkwamen lag er een kaart op de mat, geschreven door Ellis waarin ze ons welkom heette in de scheepersstraat. Heel attent!
We hadden niet heel veel contact, we zijn een aantal keer bij elkaar op de borrel geweest en klopten bij elkaar aan als we wat nodig hadden en hadden elkaars reservesleutel. De tweeling was net geboren en Ellis en Huib hadden hun handen vol. Hero was een allerliefst peutertje die overduidelijk dol was op zijn moeder. Elke keer als hij en Ellis langs ons raam liepen was het voor ons een heel grappig gezicht: ons raam is in het midden met folie beplakt, Ellis kwam precies boven die folie uit en Hero liep er precies onder!
De laatste keer dat ik Ellis sprak was toen ze al verhuisd was naar IJmuiden. Ik was ten tijde van die verhuizing zwanger en ze kwam even langs om te kijken wat het was geworden en hoe het allemaal ging. Ze vertelde ook hoe het met haar en de jongens ging en hoe hard ze op zoek was naar een eigen woning maar dat ze tegelijkertijd ook zo blij was met de steun van haar ouders.
Het jaar daarna hoorden wij van de verschrikkelijke gebeurtenis via andere buren die haar niet gekend hebben maar alleen het verhaal hadden gehoord. Tevergeefs heb ik een avond lang op internet gezocht naar iets van informatie, kennelijk niet met de juiste zoekwoorden bij google nu ik zie hoeveel krantenberichten er zijn verschenen.
Het (toen nog onduidelijke) verhaal is altijd bij ons gebleven. Hoe kan het dat zoiets gebeurt met mensen waarvan je denkt dat zij een soort zelfde leven leiden als jij??
Sinds we vorige week deze site hebben gevonden zijn we zeer onder de indruk (en ook geëmotioneerd) van alles wat er is gebeurt.
Het is een drama voor iedereen die betrokken is en was bij deze twee mensen! Woorden schieten mij tekort en ik weet nog steeds niet of wat ik typ nu de juiste woorden zijn.
Wij vinden het prachtig om te zien dat Ellis zo wordt herdacht en daarmee "levend" wordt gehouden voor haar kinderen.
Bedankt voor de mooie site.
Wij willen iedereen, maar met name de kinderen en de familie van Ellis en ook van Huib, veel kracht toewensen.

Vriendelijke groet,
Fedor en Annemarie Haaker

Datum: 4 november 2005
Geachte familie,

Ik heb uw Ellis zijdelings gekend, want mijn dochter woonde destijds (is nu
sinds kort verhuisd) in de Scheepersstraat. Ze waren buren. Ze hadden ook een sleutel van elkaars huizen, voor als er iets was.

Toen ik in 2002 op mijn kleinzoon paste daar, heb ik nog even met Ellis staan praten, toen ze de sleutel kwam ophalen, die mijn dochter klaar had gelegd.
Ze vertelde dat ze gescheiden waren en dat ze opnieuw zou beginnen. We hebben daar even over staan praten....

Mijn dochter vertelde veel later geschokt dat ze gehoord had dat Ellis vermoord was. Ze had dat iemand horen zeggen....
Gisteren maakte ze me attent op deze website, die ik prachtig vind, een waar monument voor Ellis.....

Uit ervaring weet ik, dat een website maken voor een overledene heel veel troost en steun kan bieden, want ik heb ook een website gemaakt voor mijn overleden man.

Maar dit is toch vreselijk, 25 jaar en zo mooi.....en dan zomaar vermoord worden. Ik ben er erg door onder de indruk en ik wens u allen veel sterkte....
Ook om de zorg van de kindjes......

Met vriendelijke groeten van Anneke Westen

Datum: 27 september 2005
Beste Jannie, Hans en de jongens,

Ik vind dat de website een mooie en waardevolle herinnering aan Ellis is.
Tijdens het zien van de foto’s bedacht ik dat ik ook nog foto’s van Ellis heb en deze heb ik gescand en stuur ik hierbij op.
Ik denk nog regelmatig en Ellis en deze herinneringen kwamen bij het zien van de foto's boven.

Toen jullie als de familie Windhorst onze buren werden was Ellis nog een kleuter. Ze kon net niet bij de bel om voor Matthijs en zichzelf een snoepje te vragen bij Buuf, zoals ze mijn moeder noemde. Ze had echter al snel in de gaten dat als ze met haar tenen op het richeltje van de voordeur stond ze net bij de bel kon. Zo zagen we Ellis en Matthijs dagelijks.
Maar toen ze met Sint Maarten voor het snoepje moest zingen vond ze dat niet zo leuk. Met veel tegenzin zong ze een liedje terwijl dikke tranen over haar wangen liepen. Matthijs begreep er niets van en keek verbaast toe. (zie foto)
Tijdens een trouwerij in de familie waren Ellis en Matthijs bruidsmeisje en bruidsjonker. Trots belde Ellis aan om hun mooie kleren te showen en ze poseerden gewillig voor mijn camera. (zie foto)
Soms paste ik op als Hans en Jannie een uitje hadden. Dat vond ik leuk want het waren lieve kinderen. Matthijs lag meestal al in bed maar Ellis mocht ik naar bed brengen. Dan moest ik wel eerst een verhaaltje voorlezen waar ze dan met open mond naar lag te luisteren. Vervolgens ging ze zoet slapen.
Toen de familie naar een andere woning verhuisden zag ik ze nog wel eens met een verjaardag. Zowel Ellis als Matthijs groeiden boven mijn hoofd uit en werden leuke volwassen mensen.
Ellis ontpopte zich tot een hippe moeder die trots achter de kinderwagen liep. Ze had op Woodstock niet misstaan met haar alternatieve uitstraling. Helaas heeft zij te kort van het leven en haar jongens mogen genieten.

We kunnen en mogen Ellis nooit vergeten en haar in onze herinnering levend houden zoals zij was.

Liefs van Dorenda Warnaar

Datum: 31 juli 2005

Al kan ik elke keer weer niet volledig verwoorden wat mijn diepste gevoelens zijn bij dit alles, ik doe toch maar een poging;
 
Lieve El,
Wat kan een leven ineens een andere wending krijgen, wat kun je je ineens intens verdrietig, machteloos en boos voelen...en wat kunnen we er aan veranderen? Helemaal niks!
Dat Huib jouw leven, het leven van jouw drie kinderen, het leven van jouw ouders, het leven van jouw broertje, het leven van jou vriendinnen en vrienden, het leven van je hele familie en het leven van zijn hele familie zo heeft kunnen veranderen, daar heeft hij hoogstwaarschijnlijk niet bij nagedacht toen hij deze gruwelijke daad verrichtte. Waarschijnlijk heeft hij ook geen enkel idee wat hij tot nu toe heeft aangericht en ook wat er nog allemaal voor ellende komen gaat. Dit allemaal echt en alleen maar door zijn toedoen! Maar wat heeft het voor zin om boos op hem te blijven, wij krijgen jou daardoor niet terug...En lieve El, dat doet zo'n pijn...de wetenschap dat jij me nooit meer vrolijk gedag zal zeggen, dat we nooit meer samen kunnen giechelen, dat we nooit meer iemand in de maling kunnen nemen...dat we allemaal jouw geweldige gevoel voor humor moeten missen. Maar vooral El...moeten jouw kinderen je missen, bij alles wat ze nu doen en wat er nog komen gaat in de toekomst. Mijn hart breekt elke keer weer als ik je jongens zie, pijn in m'n lijf, pijn in m'n hart, pijn in m'n gedachten. Het liefst zou ik er eindeloos over uitweiden...waarmee zij jou allemaal gaan missen...maar wat heeft het voor zin...we krijgen jou er niet mee terug, ZIJ krijgen jou er niet mee terug. Ik kan alleen maar hopen dat jouw jongens uiteindelijk goed terecht gaan komen en dat jij, van bovenaf, toch nog apentrots op ze kan zijn. Want jij hebt die drie jongens op de wereld gezet en ik weet zeker dat jij ze zal helpen op welke manier dan ook, zodat zij hun weg zullen vinden.
El, al hadden we de laatste jaren niet zo veel contact meer, toch wil je niet weten wat jouw dood een impact heeft op mijn leven. Er gaat geen dag voorbij dat ik er niet aan denk, er gaat geen nacht voorbij dat ik er niet van wakker wordt en het heeft zo ontzettend veel veranderd aan mijn manier van denken en doen. Mensen die zoiets lezen in de krant, denken jemig wat erg en gaan weer verder met hun dagelijks leven. Mijn dagelijks leven is niet meer hetzelfde sinds deze thriller is gaan spelen in mijn leven. Ik probeer er zoveel mogelijk voor je ouders te zijn en ik weet zeker dat jij dat zou waarderen. Ik ben heel blij dat wij deze website ter nagedachtenis voor jou hebben gemaakt. Want El, jij leeft voort in ons hart, in onze gedachten en in jouw jongens en wij zullen jouw jongens altijd blijven vertellen over hun geweldige leuke en lieve moeder!!!
Tot ooit bij die sterren aan de hemel...
Kus
Je nicht
xBRENx

 

Datum: 20 juli 2005

Ik heb met bewondering de homepage van/over Ellis bekeken.
Sinds 10 jaar woon ik nu in Zwitserland, maar sinds het overlijden van Ellis,
zijn er een heleboel alledaagse dingen die mij aan die fantastische vrouw in het toch wel verre
Nederland herinneren. Is het een liedje op de radio, "Supergirl" hoor je toch bijna dagelijks..,
of een vraag van mijn dochter Annika, wanneer we weer naar Nederland gaan en met Ellis naar het strand..
Ze is even oud als de tweeling en heeft dus op die grote afstand niet kunnen begrijpen wat er is veranderd..

Juist door de afstand en doordat ik niet de mogelijkheid heb, om regelmatig naar het graf te gaan, vind ik deze site iets heel waardevols.

Floor Hovingh (van Vuren)


 

Datum: 15 juli 2005

Ellis was gewoon mijn maatje. deed nooit moeilijk over dingen. genoot van
elke dag. als de jongens er waren maakten zij van elke dag een feestje en
als de jongens er niet waren zetten we zelf de bloemetjes buiten. ik mis
haar nog iedere dag. het was een mooi mens en de beste moeder die de jongens
zich hadden kunnen wensen!!!

Daan


 

Datum: 11 juli 2005

het was nog vroeg en liep met Sam een rondje zoals gewoonlijk..
ik liep door naar Westerveld, het is daar zo fijn om te zijn.
Ellis toen ik bij je stond en de zon weer achter de wolk vandaan kwam en
op ons scheen kreeg ik het gevoel dat je er echt was!
wat was dat een fijn gevoel,

Ellis ik mis je nog steeds iedere dag!!

knuffel Natas en Sam


 

Datum: 30 juni 2005

Ik heb Ellis nooit gekent. Toch raakt het me, de site, de foto's en
verhalen. Dat jullie een herdenkingsbijeenkomst voor haar organiseren. Wat
ontzettend knap hoe jullie er mee omgaan. Ik wens jullie alle sterkte toe
om door te kunnen.
Heel veel sterkte, Martin en Marieke Rijke


 

Datum: 4 juli 2005

Ik was nog een klein meisje toen ik bij Ellis kwam spelen en ook wel eens eten. Bij haar thuis leerde ik eitje tik, een gebruik wat ik meteen
overnam en nog steeds eigenlijk.
In de jaren erna kwam ik Ellis vaak tegen, al hadden we verder eigenlijk niet veel contact.
3 Jaar terug belde mijn vader om mij het vreselijke nieuws mee te delen.
Nog steeds vind ik het onbegrijpelijk dat dit is gebeurd.
De site is een mooi eerbetoon aan Ellis.

Esther van der Plas


 

Datum: 27 juni 2005

Dit weekend heb ik jouw mam leren kennen Ellis.
Ik heb enorme bewondering voor deze sterke, goed verzorgde, vrouw.
Jouw kindjes, Ellis, hebben de geweldigste oma ter wereld, ik zag de enorme wilskracht in haar ogen!!!
Ik heb elke letter van deze, met zorg samengestelde site gelezen.
Zo staat er een monumentje op internet dat er eigenlijk niet had moeten zijn.
Toch is het goed dat zoveel mogelijk mensen kunnen zien en weten dat je een bijzondere vrouw en moeder bent aan wie je niet zomaar voorbij kunt gaan.

Waak over de mensen die je zo vreselijk missen......dag liefje!!

Christa


 

Datum: 20 juni 2005

Lieve nabestaanden van Ellis,
 
Jeetje, ik weet niet wat ik moet zeggen. Niets wat jullie verdriet kan verzachten. Vooral de kinderen Hero, Tygo en Joep... jeetje... ik weet echt niet wat ik moet zeggen. Sorry daarvoor!
 
Ik kan alleen maar zeggen: heel veel sterkte.
 
Liefs,
Babs Zwarteveen
 
Ps Wie heeft de kinderen opgevangen na de dood van Ellis? Ik hoop dat zij en jullie het allemaal toch een plekje hebben kunnen geven...


 

Datum: 4 juni 2005
In het boekje "Rozen" van Toon Hermans las ik een gedichtje over 'Mamma' en
dacht daarbij aan Ellis.

Gr. Jan Huijbertsen en Monique Warnaar

Mamma

Mamma is het woord
waar het leven mee begint
Mamma is het woord
dat hoort bij ieder kind

Een woord om zacht te zeggen
niet om luid te schreeuwen
het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen

Mamma is het woord waar de mensheid mee begint Mamma is een ander woord voor liefde.


 

Datum: 28 april 2005
Ellis herinner ik me als een geweldige vrouw die midden in het leven stond. Aan de ene kant een heerlijke vrolijke meid en de andere kant een heel zorgzame moeder. Zo kreeg het gezinnetje eindelijk een flat en toen deze bijna klaar was moest er natuurlijk een huisdier komen. Uiteraard werd dit overlegd met Hero omdat de tweeling nog te klein was om inspraak te hebben.
 
Ellis: En Hero hoe vind jij het als we een huisdier nemen?
Hero: Jaaaaa
Ellis: En welk die wil je dan?
Hero: ( na lang nadenken) een dolfijn mama
Ellis : (dacht diep mee) ja dat is een heel goed plan maar dan moeten wij wel heel veel
            water in de woonkamer laten, en dan kan jij niet meer spelen
Hero: ja was het hier helemaal mee eens, plan was toch niet goed, dus hij kwam met de
            volgende oplossing, Een tijger mama
Ellis: ja dat is leuk, maar wel heel zielig dat beest kan niet rennen in zo'n klein huisje, weet je wat? Als we nu eens een parkiet nemen en die noemen we Tijger?
 
Nou dit was natuurlijk geweldig, de parkiet kwam er en Hero was helemaal blij met zijn tijgerparkiet. Ellis had overal een oplossing voor, gewoon met geduld en logisch nadenken. Ellis je blijft altijd als een topper in onze herinnering en ik weet dat je kinderen dit ook zullen weten.
 
Lia


 

Datum: 17 mei 2005

1 januari 1980

Een stukje uit mijn dagboek over oudejaarsavond 1979:

...Mam en ik gingen Yahtzee spelen, omdat Wim Kan op t.v was: dus niets op de t.v.
Na twaalf uur gingen we (mam, pap, Dorenda en ik) naar de buurtjes Windhorst.
Daar hebben we zo'n anderhalf uur gezellig gezeten.
Ellis was weer lekker bezig: "kijk, allemaal flaffers" (oftewel rotjes)en wees maar naar buiten.
Ze was hier erg druk mee.
Toen ze naar bed moest was ze er opeens bang voor, en wilde ze niet naar bed --> huilen!
Ja, ja, een uitgekookt kind hoor, die Ellis. Die komt er wel!

Monique Warnaar.


 

Datum: 21 februari 2005
Het was moederdag 2002.

Zoals we wel eens vaker doen gingen wij op moederdag even naar het strand van IJmuiden,
even gezellig een kopje koffie drinken.
Wij gingen een paviljoen binnen want het was buiten toch wel wat fris en
gingen bij het raam zitten. We hadden niks in de gaten en ik keek naar buiten en keek recht in
Ellis haar gezicht, zij zat samen met de jongens van een glaasje fris te genieten en wij liepen
even naar buiten voor een praatje en Ellis wilde toen met de jongens naar Oma Jannie omdat het
moederdag was. Maar wat een geduld had ze met de kinderen want Joep wilde naar rechts en
Tygo wilde naar links en Hero bleef maar staan, uiteindelijk is het toch gelukt om ze mee
te nemen. Wat wij hiermee bedoelen, ze was altijd heel geduldig en nam alle tijd om
dit in goede banen te leiden. Hero, Tygo en Joep jullie moeder was een hele lieve moeder.

Wijnand en Anna.