Herdenking 2007

 

Inmiddels is het alweer 5 jaar geleden dat onze dochter en zus Ellis om het leven kwam. Moeder van Hero, Joep en Tigo.Voor ons en velen denken wij als de dag van gisteren. Een stralende meid en moeder die volop in het leven stond. Onze gedachten zijn heel veel bij Ellis, in de maand juni worden de gedachten nog heviger. Gedachten over de laatste minuten van haar leven. Onbevangen bracht zij de kinderen naar hem toe. Heeft hij in 10 minuten tijd toegeslagen. Terwijl hij op Ellis in stak, riep ze, “hou op, denk aan je kinderen”. De laatste woorden die zij toegebeten kreeg; ik haat je, je moet dood. Zo hoort niemand de dood in te gaan, met zoveel haat, pijn en noem het maar op. En dan de zovele vragen van ons. Wat ging er door Ellis heen toen hij aan het steken was? Hoe heeft zij gevochten voor haar leven? Vragen, vragen, vragen, waar we nooit antwoord op zullen krijgen. Hier is ook geen antwoord op te geven. NIEMAND HEEFT HET RECHT EEN ANDER VAN HET LEVEN TE BEROVEN. Wie is hij dat hij beslissen kan over het leven van een ander!

 

Altijd zal ons bijblijven de dag voordat ze om het leven kwam.

De dag die we “gelukkig” met Ellis en haar jongens hebben doorgebracht. 18 juni 2002:

Het was heerlijk weer en we besloten om met de kinderen naar het strand te gaan. Schepjes, emmertjes, een koeltas met eten en drinken mee en op naar het strand. We hadden een heerlijke dag en genoten volop. Na het strand zijn Ellis en de jongens bij ons blijven eten. Na het eten bracht ik (Janny) ze naar huis en ik zie Ellis en de jongens nog naar me zwaaien toen ik wegreed. Hans is diezelfde avond nog bij haar geweest om luxaflex op te hangen en andere klusjes te doen. Ze woonden tenslotte nog maar 6 weken in de flat. Nog gezellig even bij zijn dochter wat gedronken en blijven kletsen. Dat was het laatste wat we van Ellis meegemaakt hebben. De volgende dag bracht zij de kinderen bij haar ex en heeft hij haar vermoord. Al deze dingen gaan vaak door je hoofd en zal altijd zo blijven.

 

Ook zijn er gelukkig gedachten aan mooie leuke dingen die we samen met Ellis beleefd hebben. Samen met Ellis een weekend naar Parijs, samen met Ellis en de knullen naar de speeltuin, zwembad enz. Sinterklaas en Oudjaar vieren met de hele familie. We houden ons vast aan deze herinneringen die ons de kracht geven om door te gaan. 

 

En nu, 5 jaar later zijn we met veel vrienden en familie bij elkaar om Ellis te herdenken.

De kinderen van Ellis waren ruim van tevoren met hun pleegouders bij ons. Na wat met elkaar gepraat te hebben zijn we naar Westerveld gegaan en daar had zich al een enorm grote groep mensen verzameld. Familie, vrienden van Ellis en ons, collega’s, juf en moeders van de kleuterschool, lotgenoten, belangstellenden. Het doet ons ontzettend goed dat er nog zoveel mensen aan Ellis denken, dat ze nog niet vergeten is. Na wat begroetingen zijn  we gezamenlijk naar het plekje van Ellis gelopen.

 

 

 

Heel veel bloemen werden bij Ellis neergelegd, de kinderen hadden een lichtje voor hun moeder gemaakt.

 

Hans en Janny  lezen een gedicht voor.

 

 

 

 

We hadden voor Hero, Joep, Tigo en Kyra  (dochtertje van Matthijs en Elena) ballonnen in de vorm van een rood hart, met daaraan een wenskaartje. Door de zware regenval waren de ballonnen te koud en konden zij niet de lucht in. Achter de steen van Ellis staat een walnotenboom en daarin hebben de kinderen de ballonnen gehangen. 

 

 Voor mama van Hero, Joep en Tygo

          

Deze mooie vlinder is voor jou mama!

Een vlinder vliegt omhoog naar de regenboog.

Lieve mama, ik hoop dat deze vlinder naar je toe vliegt.

Dag tante Ellis

Ik hou van jou

Kyra

 

 

 

Het was een mooie waardevolle herdenking.

 

 

We willen dan ook iederéén bedanken die met ons samen bij Ellis waren.

Ook de mensen die er niet bij aanwezig konden zijn, maar waar we een kaartje, e-mail, telefoontje van hebben gekregen. Het doet ons ontzettend goed te weten dat Ellis in nog zoveel harten leeft. Mensen, BEDANKT.