Historie

Onze dochter Ellis is geboren op 24 november 1976. Een leuke baby van 7 pond. Ons eerste kindje,wat waren we trots. Ellis deed alles volgens het boekje,zoals ze zeggen. Eten, slapen, huilen, tandjes krijgen, staan, lopen enz, enz.

Ellis was bijna 2 jaar toen haar broertje kwam en ons gezinnetje was compleet. En Ellis was wat blij met haar “bwoewtje”. Door het kleine leeftijdsverschil speelden ze veel met elkaar, maar vlogen elkaar ook regelmatig in de haren. Zoals broer en zus meestal doen.

In die tijd woonden we op een flat en hebben toen  een sta caravan gekocht om met de kids lekker buiten te wezen. Daar gingen we de weekenden en vakanties heen. Opa en Oma hadden daar ook een caravan. Ellis en Matthijs konden de hele dag ravotten en hun energie kwijt. We hebben er altijd leuke herinneringen aan, die we regelmatig ophalen.

Zo groeiden Ellis en Matthijs op, leuke onbezorgde jaren, veel vriendjes en vriendinnetjes op school en in de buurt. Familie, nichtjes en neefjes waar we leuke dingen mee deden. Gezamenlijk weekenden naar Center Parcs, Sinterklaas vieren bij Opa en Oma en dan ontbraken de surprises en gedichten natuurlijk niet.

De scholen doorliep Ellis voorspoedig. Een prettige leerling voor de leraren en veel vrienden en vriendinnen. Feestjes op school, playbackshows, overal was ze voor te porren.  

De puberteit gaf bij Ellis niet veel moeilijkheden. Voor haar ouders (en vooral voor de auto die ze hadden) schaamde ze zich wel. Wij hadden een knalgele Opel kadett van 15 jaar oud. (zie fotoboek) Ja,en als je dan met vriendinnen in de winkelstraat loopt en je ouders komen toeterend voorbij in die kanariepiet, dan wil je wel wegduiken. “Pap, mam, willen jullie dat nooit meer doen”, zei ze bij thuiskomst.

Na de H.A.V.O. ging Ellis de M.D.G.O. opleiding volgen. Tijdens die opleiding deed ze veel vrijwilligerswerk op “de Baan”. Dat was een sociëteit voor verstandelijk gehandicapten. Daar leidde ze met andere vrijwilligers o.a. de disco. Met veel voldoening en liefde naar de gehandicapten. Ellis kwam er toen ook achter dat ze in dit werk verder wilde.

Ellis ging werken bij de “Hartekamp” in Heemstede. Een instelling waar verstandelijk gehandicapten wonen en begeleid worden. Als zij weekend-dienst had en er was maar 1 bewoner dan nam zij die gezellig mee naar huis. Pap, mam, kan ik komen eten met ….. alle bewoners zijn naar huis,zo zielig voor …..  

Ook in die tijd had Ellis (17 jaar) verkering met Huib (de man die haar uiteindelijk ook van dit leven heeft berooft.) Ze waren heel gek met elkaar (echt een flower power stel) en gingen al vrij snel samen wonen. Ze konden een huis huren wat op de nominatie stond gesloopt te worden en pakten dat aan. Het was een jong stel, eigenzinnig en leidden een leventje waar wederzijdse ouders niet zo bij betrokken werden. Huib werkte ook in de Hartekamp, hij was daar door Ellis gekomen.

Ellis raakte toen zwanger en beiden waren daar dol gelukkig mee. Ze gingen een huis kopen en het contact  werd weer wat meer aangetrokken met de ouders. Hun zoontje werd geboren op 11 februari 1998 en kort daarna kwam het huis leeg. Beide families werden opgetrommeld om te komen helpen met verven en behangen, het was een leuke periode. Hun en ons leven kabbelde zo verder. Het waren leuke jonge ouders en erg gek met hun zoontje.

Ze deden van alles met hem, hij ging mee zeilen. De baby in de kinderwagen en dan skeelerend van Haarlem (waar ze woonden) naar IJmuiden. Voorjaar 1999 kwamen ze vertellen dat ze weer zwanger waren. Wederom erg blij, de baby zou begin 2000 geboren worden.
Ellis ging voor controle naar de verloskundige en daar kwam uit dat ze een tweeling bij zich droeg. Ze waren door het dolle heen. Ze besloten dat als de baby’s er waren, Ellis meer zou gaan werken. Ellis zou dan voor het inkomen zorgen, Huib werd huisvader.

De tweeling werd geboren op 8 januari 2000. Het was een zware bevalling, maar Ellis was weer snel de oude. Het was een gezellige boel bij hun thuis, iedereen was welkom. Zo hebben Ellis en Huib de hele familie en vriendenkring kolonisten geleerd en hebben we dat spel tot in den treuren gespeeld.

Zoals eerder gezegd zorgde Ellis voor het inkomen, Huib bleef thuis bij de kinderen. En daar is denken wij de klad er in gekomen. Als Ellis thuis kwam uit haar werk, had Huib de kinderen verzorgd en daar bleef het zo’n beetje bij. Veel bleef er nog voor haar liggen. Daar praatten ze wel over en Huib beloofde dat het zou veranderen, maar dat was dan weer van korte duur. Zo zijn ze langzaam uit elkaar gegroeid en besloot Ellis om de relatie te beëindigen.

Toen was het inmiddels april 2001. Ellis en Huib zijn samen nog een weekje weggeweest om toch nog door gesprekken te proberen verder te gaan. Dat is niet gelukt, vooral Ellis zag het niet meer zitten. Het huis moest toen verkocht worden, ze besloten de woning dan in augustus op te leveren. In die tussentijd gingen beiden achter woonruimte aan. Ze wilden weer terug naar IJmuiden (waar ze opgegroeid zijn). Zo hadden ze nog 4 maanden de tijd en verbleven om beurten met de kids in de woning in Haarlem.

Zo is dat ook gebeurd alleen woonruimte te krijgen in IJmuiden was een probleem. Dat heeft al met al 10 maanden geduurd. Ellis heeft in die tijd met haar kinderen bij ons gewoond. In die 10 maanden waren de kinderen 4 dagen bij hun vader en 3 dagen bij Ellis en bij ons. Ellis kon haar werkrooster zo aan passen dat als de kinderen bij hun vader waren, zij werkte. Er moest immers toch brood op de plank komen. Huib werkte in die tijd niet, hij woonde in een tuinhuisje achter het huis van zijn ouders.

De wisseling van de kinderen verliep niet altijd prettig. Huib kreeg na een aantal maanden verkering met een vrouw uit Groningen. Daardoor ontrok hij zich wel eens van zijn verplichtingen. Of het nou de invloed was van deze vrouw uit Groningen of de kronkels in het hoofd van Huib zijn geweest, zullen we nooit weten. Echter heeft de verbreking van de relatie van Ellis en Huib, en de tijd erna ervoor gezorgd dat Huib tot deze waanzinnige gruwelijke daad kwam.